Patostreaming może też polegać na “udawanym” popełnianiu przestępstw czy poniżaniu człowieka.

Co więcej, patotwórcy nie muszą nawet udawać – mogą za to wygenerować deepfejka perfekcyjnie podrabiającego rzeczywistość i prezentować go na streamie. Uchwalony przepis idzie z duchem czasu i zakazuje wszystkich tych działań.

W kolejnych analizach Dogmatycznych omawiam nowe przestępstwo z art. 255b k.k. Dziś o deepfejkowym patostreamingu.

Udawana przemoc szkodzi

Nowy art. 255b opisuje patostreaming jako publiczne rozpowszechnianie w Internecie treści przedstawiających przestępstwo godzące w dobra osobiste człowieka, przemoc wobec zwierzęcia lub poniżające traktowanie innej osoby. To § 1.

Żeby zamknąć jak najwięcej furtek, którymi patotwórcy mogliby umknąć przed odpowiedzialnością karną, potrzebne było doprecyzowanie, że patostreaming może też polegać na prezentowaniu treści nieautentycznych (pozorowanych, udawanych).

“My tylko udawaliśmy” – byłaby to oczywista linia obrony patostreamera. W razie wątpliwości, czy popełniono przestępstwo, czy jedynie odgrywano scenki wyglądające jak atak na innego człowieka, sprawcy mogliby uniknąć odpowiedzialności karnej.

Dlatego w art. 255b znalazł się paragraf 2, w którym określono:

“Tej samej karze podlega, kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej publicznie rozpowszechnia treści mogące wywołać przekonanie, że przedstawiają zachowania określone w § 1“.

Perfekcyjna pato-podróbka

Przepis jednoznacznie przesądza, że karalne jest również rozpowszechnianie treści mogących wywołać przekonanie, że przedstawiają przestępstwo godzące w dobro osobiste, przemoc wobec zwierzęcia czy poniżanie innej osoby. Chodzi o obiektywną ocenę patostreamerskiego nagrania, które ma wyglądać tak, jakby rzeczywiście prezentowało wskazane zachowania.

Układając przepis posłużyłem się określeniem: “treści mogące wywołać przekonanie”.

• “Mogące”, a nie “wywołujące” – badamy treść, a nie to, czy konkretny widz dał się oszukać.
• “Wywołać przekonanie”, a więc muszą to być treści tak realistyczne, że przeciętny widz “na gołe oko” uznałby je za autentyczną przemoc, autentyczne przestępstwo itd.
• “Przekonanie”, czyli pewność; wchodzą więc w grę perfekcyjne podróbki, a nie coś, co w oczywisty sposób nie będzie realistyczne (np. “znęcanie się” nad maskotką zwierzaka nie jest treścią mogącą wywołać przekonanie, że przedstawia przemoc wobec zwierzęcia).

Przepis idzie z duchem czasu, ponieważ pozwala uchwycić działania patointernautów, którzy sami będą odgrywać patologiczne scenki, ale uwzględnia też deepfejki, a więc treści w całości wygenerowane przy użyciu sztucznej inteligencji.

Oglądanie perfekcyjnych podróbek, które przedstawiają np. znęcanie się nad zwierzętami, jest z perspektywy widza (szczególnie dziecka) tak samo społecznie szkodliwe. Puszczanie takich filmików podczas patostreama powinno stanowić przestępstwo.

Deepfejk pierwszy raz w Kodeksie

Dodatkowa ciekawostka jest taka, że omawiana regulacja to pierwszy w polskim Kodeksie karnym przepis definiujący wprost deepfejka. “Treść mogąca wywołać przekonanie, że jest autentyczna” – to najkrótszy, najprostszy “językowo” i chyba dość wierny opis tego, czym jest deepfejk.

Ustawa została uchwalona w Sejmie 11 czerwca 2026 roku większością 419 głosów (ZA głosowało 95% sali). Senat nie wniósł poprawek. W momencie publikacji tej analizy, przepisy czekają na podpis prezydenta, który jest konieczny, by weszły w życie.

Wspólnie patrzymy na prawo karne! I na przepis, w którego powstaniu mam swój udział.

Zachęcam do udostępniania linka do analizy w mediach społecznościowych. Portal Dogmaty Karnisty to zarejestrowane czasopismo, które możesz cytować również w klasyczny sposób w swoim artykule naukowym, piśmie procesowym lub uzasadnieniu wyroku. Skorzystaj z poniższego wzoru:

• M. Małecki, Patostreaming z deepfejkiem też podlega karze. Nie pomoże wymówka “tylko udawaliśmy”, DogmatyKarnisty.pl z 9.07.2026